Orionnevel
nebula — De dichtstbijzijnde stellaire kraamkamer – nieuwe zonnen worden in het volle zicht geboren.
- Afstand
- ≈ 1.344 lichtjaar
- Catalogus
- M42 / NGC 1976
- Grootte
- ≈ 24 lichtjaar in doorsnede
- Zichtbaarheid
- Met het blote oog: het zwaard van Orion
- Kern
- Trapeziumcluster
- Proplyds
- Protoplanetaire schijven afgebeeld door Hubble
De vage middelste 'ster' van Orion's zwaard lost op in het dichtstbijzijnde gebied van massieve stervorming bij de aarde: een wolk met een doorsnede van 24 lichtjaar waar duizenden zonnen ontbranden. Vier jonge reuzen, het Trapezium, overspoelen het met ultraviolet licht dat de gloeiende pilaren en sluiers vormgeeft. Opnamen van Hubble onthulden meer dan 150 protoplanetaire schijven – ‘proplyds’ – die zich daarbinnen aftekenden: zonnestelsels die bezig waren met assemblage, een direct bewijs dat planeetvorming routinematig is. Mensen hebben het minstens sinds 1610 opgemerkt; het was het eerste deepsky-object dat in 1880 door Henry Draper werd gefotografeerd.

NASA/ESA Hubble; ESO
- NASA/ESA Hubble; ESO